Göz Atın
GÖZYAŞLARIMIZ KURUSA DA
ACIMIZ DİNMİYOR
Gözyaşımız bitti, sözümüz bitti, özümüz bitti, külümüz bitti…Her biri bir bir tükendi de, bize kalan ne varsa azalıp yok oldu da, şu yüreğimizdeki acı bitmedi, bitmiyor bir türlü.
Kurumuş pınarlar gibi çekildi gözyaşlarımız. Düğüm düğüm boğazımızda kaldı nice sözler, suskunluğun ağına düştük. Yitip giden benliğimizle, ruhumuzun özü de sanki buhar olup uçtu. Geride kalan, küllerimizden ibaret bir hiçlik.
Lakin o kor ateş sönmüyor içimizde. Her bir hücremizde, her bir anımızda yeniden filizleniyor, yeniden yakıyor. Ne kadar tüketirsek tüketelim kendimizi, acı dinmiyor, dinmeyecek gibi duruyor. Sanki sonsuz bir döngünün içinde, hep aynı yerden kanıyor yaramız.
Yazar
Saliha İNAN