17 ağustos depremi acı bir sınavdı.
Bedelini ağır ödediğimiz sınav. Nice kayıplar verdik.
Nice, nice içler yandı tutuştu. Bizlere neyi öğretti? Acı ile yıkılırken bir birimize kenetlenmeyi, birlik olmayı öğretti.
Malesef bazı acılar yine bize hizmet eder.
Acı insana hizmet eder mi?Ruhun terbiyesi için eder✋İmanın tartı skalası… Evet sorular çok zordu. Rabbim sınavımızı kolay eylesin🤲
Malesef basamaklar ne kadar dik ve zorlu olsada basamakları hamd edası ile çıkmak zorundayız…
Deprem gerçeği var. Bir çok konuda bazı gerçekler ile yüzleşmek insan ruhuna ağır gelebilir lakin genelde de hep korkularımız ile yüzleşeceğimiz durumlar yaşar, olaylar ile karşılaşırız.
Eeee… Buda bir sınav değil mi? Yazımı okuyan sen! Evet, evet sen…
Bu yazıyı yazan niye ikide bir sınav diyip duruyor diye düşünebilirsin.
O zaman sana şu soruyu sorayım.
İlk okul çağında arkadaşın en sevdiğin kalemini kırmasa idi şimdi sahip olduğun kalemi sıkı tutmayı öğrenebilir miydin?
Yada beslenme çantandaki en sevdiğin meyveyi almasalardı şu an sahip olduğun nimetleri korumayı öğrenebilir miydin?
Hah işte sınav aynı ama sorular farklı. Cevabını kademe, kademe öğrenerek veriyoruz.
En sevdiğin canı kaybetmeseydin ( en ağırı ) sevdiklerinin ne kadar değerli ve önceliğin olması gerektiğini farkedebilir miydin? ( İstisnalar kaideyi bozmaz )
Her neyse konu depremden kaybettiğimiz canlardan nerelere aktı.
Kısacası yol yakınken sevdiklerimize sahip çıkalım.
Vakit geç olmadan temeli sahip, dayanıklı binalar inşa edelim inşa edilmesine vesile olalım.
Hep ah ile vah ile gelişti, kuvvetlendi ruhumuz.
Ahı, vahı büyütmeden iyikileri çoğaltalım…. Dürüstlük hırkası para ile olmaz….! Hırka bedava hepimiz bu hırkayı alalım, giyelim…!
Vefat edenlere Allah tan rahmet diliyorum.
Rabbim bir daha göstermesin 🤲 Selametle kalın ✋
Tuğba İşim ✍️
@
