‎BİR DÜNYA KÖŞESİ: KONUĞU ŞÜKRAN DÖNMEZ

featured
Google'da Abone Ol
0
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

 

‎Saliha İnan: Değerli konuğumuz, edebiyat dünyamızın zarif kalemi, kıymetli üreticisi Şükran Dönmez… “Bir Dünya Köşesi, Bir Konuk Misafir” röportaj serimize hoş geldiniz, şeref verdiniz. Sizinle edebiyatın, hafızanın ve insan kalmanın incelikleri üzerine dokunacağımız bu sohbet için büyük bir heyecan duyuyorum. Hazırsanız, ilk sorumuzla başlayalım.

1794755263922840584

. Bir Dünya Köşesi’ne hoş geldiniz; bizlere biraz kendinizden bahseder misiniz?

‎Şükran Dönmez:
‎Ben Şükran Dönmez. 1996 yılında İskenderun’da dünyaya geldim. Çocukluğumdan beri kitaplarla ve edebiyatla iç içeyim. İlk şiirlerimi çocukluk yıllarımda yazmaya başladım, lise döneminde ise hikâyeye yöneldim. Eğitim hayatımda farklı bir alanda başlamış olsam da zamanla edebiyatın benim için yalnızca bir ilgi alanı değil, hayatımın merkezinde yer alan bir uğraş olduğunu fark ettim. Türk Dili ve Edebiyatı lisans eğitimimin ardından aynı alanda yüksek lisans yaptım. Bunun yanında Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi alanında da eğitim aldım. Öğretmenlik ve editörlük deneyimlerimin ardından bugün bir vakıf üniversitesinin kütüphanesinde çalışıyorum.

17947552801485124106

‎Edebiyat yolculuğumda iki kitabım yayımlandı: Hikâye kitabım Gelincik ve Kül ve şiir kitabım Leylak ve Haziran. Bunun yanında kurucusu olduğum Mahfil Edebiyat Dergisi ile farklı yazar ve şairlerin üretimlerine alan açmaya çalışıyorum. Kendimi yalnızca yazan biri olarak değil, edebiyatın içinde üretmeye, öğrenmeye ve yeni şeyler ortaya koymaya devam eden biri olarak tanımlıyorum.

 Hayatınızda sizi en çok etkileyen veya dönüm noktası olan bir an var mı? Bu an, bugün olduğunuz kişiyi nasıl şekillendirdi?

 

Şükran Dönmez:
‎Hayatımda tek bir dönüm noktasından söz edecek olsam, İstanbul’a gelişimi ve ardından yeniden yazmaya başlamamı söyleyebilirim. Üniversite yıllarında akademik çalışmalarımın yoğunlaşmasıyla yazıdan biraz uzaklaşmıştım. Ancak İstanbul’da tek başıma dolaşmak, sokakları, insanları ve birbirinden farklı hayatları gözlemlemek içimde yeniden anlatma isteği uyandırdı.

Bir başka önemli an ise Amasra’ya yaptığım bir geziydi. Bir kayanın üzerine oturup çevreyi izlerken Amasra Yokuşu ve Annem adlı hikâyemi yazmaya başladım. O an, yazdıklarımın bir gün kitaba dönüşebileceğini ilk kez ciddi anlamda düşündüm.

Sanırım bu deneyimler bana hayatın yalnızca yaşadığımız olaylardan ibaret olmadığını, bazen yıllar sonra anlam kazanan hatıraların da insanı şekillendirdiğini öğretti. Bugün yazarken de geçmişe, hafızaya ve insanın içinde taşıdığı duygulara bu nedenle özel bir yer veriyorum.

Hayatta karşılaştığınız en büyük zorluk neydi ve bu zorluğun üstesinden gelirken edindiğiniz en değerli ders ne oldu?

‎Şükran Dönmez:
Benim için en büyük zorluklardan biri, hayatın farklı sorumlulukları arasında kendime ve hayallerime yeterince alan açabilmek oldu. Eğitim hayatı, çalışma yaşamı ve kişisel sorumluluklar bazen insanın yapmak istediklerini ertelemesine neden olabiliyor. Ben de zaman zaman yazmaktan uzaklaştığım, kendimi yeniden toparlamaya ihtiyaç duyduğum dönemler yaşadım.

‎Fakat zamanla şunu öğrendim: İnsan bazı hayallerinden uzaklaşsa bile onlarla kurduğu bağı tamamen kaybetmiyor. Önemli olan, şartların her zaman istediğimiz gibi olmasını beklemeden yeniden başlayabilmek.

Yazarlık da bana sabrı ve kendimle yüzleşmeyi öğretti. Bir metni tamamlamak kadar onu yeniden okuyabilmek, eksiklerini kabul etmek ve gerektiğinde baştan düzenlemek de cesaret istiyor. Sanırım hayatta edindiğim en değerli ders, insanın kendi yolculuğunu başkalarının hızıyla kıyaslamaması ve geç kaldığını düşünerek kendinden vazgeçmemesi oldu.

  1. 17947553181123648749

. Geleceğe dair en büyük hayaliniz veya gerçekleştirmeyi çok istediğiniz bir proje var mı? Bunu bizimle paylaşır misiniz?

‎Şükran Dönmez:
‎Geleceğe dair en büyük hayallerimden biri, edebiyatın yalnızca bireysel üretimlerle sınırlı kalmadığı, farklı kalemlerin bir araya gelebildiği bir ortam oluşturmak. Bu düşüncenin bir sonucu olarak Mahfil Edebiyat Dergisi’ni hayata geçirdim. Mahfil’in zamanla daha geniş bir okur kitlesine ulaşmasını, edebiyat dünyasında kendine özgü bir yer edinmesini ve yeni yazarlara görünürlük kazandırmasını istiyorum.

‎Bunun yanında farklı yazarların öykülerini bir araya getireceğim bir antoloji projesi üzerinde çalışıyorum. Henüz yolun başında olan kalemlerin de seslerini duyurabilecekleri ortak bir edebiyat alanı oluşturmak benim için oldukça kıymetli.
‎Kendi yazarlık yolculuğum açısından ise roman çalışmam ayrı bir yerde duruyor. Şu sıralar üzerinde çalıştığım bir roman var ve onu tamamlayarak okurla buluşturmayı hedefliyorum. Hikâye ve şiirden sonra daha geniş bir anlatı dünyasında kendimi denemek istiyorum.

‎En büyük hayalim, yıllar sonra geriye dönüp baktığımda yalnızca kitaplar yayımlamış değil, başka insanların da edebiyat yolculuğuna katkıda bulunmuş biri olduğumu görebilmek.

. Eğer bir mesajınızla tüm dünyaya ulaşma şansınız olsaydı, insanlara ne söylemek isterdiniz?

‎Şükran Dönmez:
İnsanlara öncelikle birbirlerinin hikâyelerini dinlemelerini söylerdim. Çünkü çoğu zaman bir insanı tanıdığımızı düşünüyoruz ama onun içinde taşıdığı geçmişi, kayıpları, mücadeleleri ve söyleyemediği cümleleri bilmiyoruz. Biraz daha anlayışlı olmak, birbirimizi dinlemek ve yargılamadan önce anlamaya çalışmak dünyayı daha yaşanabilir bir yer hâline getirebilir.

Bir de insanlara geçmişleriyle barışmalarını ama geçmişlerinin içinde yaşamamalarını tavsiye ederdim. Hepimizin yarım kalmış hikâyeleri, pişmanlıkları ve kayıpları var. Ancak bunlar geleceğimizi bütünüyle belirlemek zorunda değil.

‎Ben edebiyatın da tam olarak burada anlam kazandığını düşünüyorum. Bir kitap bazen hiç tanımadığınız bir insanın hayatına dokunabilir, bir şiir yıllardır ifade edemediğiniz bir duyguyu sizin yerinize anlatabilir.

Dünyaya tek bir cümle bırakma şansım olsaydı şunu söylerdim: Birbirinizin hayatında iz bırakırken incitmemeye, anlaşılmayı beklerken anlamaya ve ne yaşarsanız yaşayın insan kalmaya özen gösterin.

‎Saliha İnan:
‎Sevgili Şükran Dönmez, kalbinizin süzgecinden süzülen bu samimi yanıtlar, edebiyata olan inancınızı ve insanı merkeze alan duruşunuzu bir kez daha hissettirdi bize. “Bir Dünya Köşesi”nde sizi konuk etmek, bu anlamlı kelimeleri okurlarımızla buluşturmak benim için büyük bir mutluluktu. Yolunuz, kaleminiz ve ilhamınız daim olsun.Saygılarımla.

Reklam
‎BİR DÜNYA KÖŞESİ: KONUĞU ŞÜKRAN DÖNMEZ
0
Haber Bülteni
Bültenimize Katılın

Türkiye Aktüel Haber Bültenine Ücretsiz Abone Olabilirsin

Yeni eklenen makalelerimizden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini şimdi başlat.

Abone olarak Gizlilik Politikası metnini kabul etmiş olursunuz. İstediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter

Giriş Yap

Türkiye Aktüel ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!