Bu topraklarda kadının hikâyesi, çoğu zaman devredilme hikâyesidir.Önce baba evi. Sonra koca evi.Sanki hayat bir teslim al-ver döngüsünden ibaret.Baba evinde büyütülürken öğretilir:“Sesini kıs.”“Yavaş yürü.”Gece geç kalma.”“Adını lekeletme.”Çünkü kız çocuğu birey değildir; ailenin vitrini, namusun taşıyıcısıdır.Onun kahkahası bile ölçülür, arkadaşları denetlenir,...
Devamını OkuYapay Zekâ Bir Kurtarıcı mı, Yoksa Sonun Başlangıcı mı?İnsanlık tarihi boyunca hep "başka" bir zekânın hayalini kurduk. Kimi zaman yıldızların ötesinden gelecek bir dostu bekledik, kimi zaman topraktan can bulan efsanelere sığındık. Ama beklenen o "üstün akıl", ne uzak bir...
Devamını Okuİçimde bir ağırlık... Sanki tarif edemediğim, adını koyamadığım bir şey bu. İşte o sensin, Hüzün. Öyle sessizce geliyorsun ki, bir kelebeğin kanadı değse ancak bu kadar olur. Ama bıraktığın iz, derin bir denizin dibindeki o sonsuz sessizlik gibi. Nedenini sormayı...
Devamını OkuGözlerimi şöyle bir yumduğumda, içimi tatlı bir hüzün kaplıyor. Burnuma sanki o eski bayram sabahlarının o kendine has kokusu geliyor; annemin mis gibi böreklerinin, yeni ütülenmiş bayramlıklarımızın o tertemiz kokusu… Ve tabii ki o kırmızı ayakkabının o yepyeni deri kokusu…...
Devamını OkuKüçücük bedenlere uzanan o kirli eller, masumiyetin üzerine kara bir leke gibi çöküyor. Nasıl kıyabiliyorlar o melek kanatlarına? Nasıl zehirleyebiliyorlar o tertemiz ruhları? Bir insan, bir can nasıl kıyar bir yavruya? Nasıl ezer, nasıl yok eder? Cehennem bile bu...
Devamını OkuDoğduğumuz andan itibaren bize bahşedilen mucizenin kendisi olduğumuz kavramını algılamamız gerekiyor. Maalesef doğduğumuz andan itibaren bize bahşedilen mucizenin kendisi olduğumuz kavramını bize hiç öğretilmedi. BEN demeyi bize öğreten olmadı ama büyüklerimizde bilmiyordu ben demeyi… Onlar için bencillikti çünkü onlarda öyle...
Devamını OkuDokunmayın meleklere dokunan elleriniz kırılsın. Bir insan küçücük bir masum yavruya onun bedenine nasıl zarar verebilir, neden öldürür, neden eziyet eder. Cehennem iyiki var. Bu kadar zalim, bu kadar vicdansız, bu kadar merhametsiz mi olduk? Yaşamak her çocuğun hakkıdır ve hepimizin görevi...
Devamını OkuBİLİNÇ (şuur) aklın ve mantığın devrede olduğu duygu, düşünce ve eylemlerden sorumlu beyin aktivesidir. Özetle etrafımızdaki herşeyi, olayları, insanları, dünyayı algılama yetisi, tabi kendimizi de. Beş duyumuzla algıladığımız ve algıladığımızın farkında olduğumuz her şey bilinç alanındadır. Bilincin özellikleri şöyle: *...
Devamını OkuKadın; önce anadır. İlk öğretmenimizdir. Geleceğin neslini doğuran geleceğin mimarıdır. Eştir sevdadır yuvamızın bekçisidir. Hastalandığımızda ailemizin hekimi gerektiğinde evde bitkilerle ilaç yapan kimyagerdir. Kadın evimizde hizmetlimiz, mutfakta aşçımız, üzüldüğümüzde sığınacak limanımızdır. Kadın mutsuz da olsa evlatları için her sıkıntıya katlanan,...
Devamını Okuİnsanların aslında hepimizin yaşamımız süresince iş hayatı, okul hayatı, özel hayattaki artmış sorumluluklar; gelecek kaygısı, geçim kaygısı gibi problemler hem vücut yorgunluğuna hem de yoğun strese neden oluyor. Çoğumuza yaşamda başarılı olmamız için mücadele etmemiz, savaşmamız, odaklanmamız ve dikkatimizi yoğunlaştırmamız...
Devamını OkuYaşam yolculuğumuzdaki en büyük serüveni hiç şüphesiz ki kendimizi bulma hikâyemizdir. Bu yolculuk adeta kendi özümüzle daha derin bir bağ kurmamıza ve dış dünyayla uyum içinde var olmamıza yardımcı olan bir öz-araştırma, büyüme serüvenidir 13.yüzyılda Celalettin Rumi mistik (Mevlana): Yolda...
Devamını OkuVATANIM Memleketim güzel ülkem. Denizleri masmavi, dağları görkemli, yemyeşil ormanları, insanları vicdanlı, toprağı bereketli vatanım. Mutfağı bereketli, anaları dertli, Mehmetçiği yiğit Türkiyem. Ne oldu bize, neden iyi gelmemeye başladık birbirimize… Yabancıya özenti evlatlarımız, yaktığımız, ormanlarımız, televizyonda ne inancımıza ne edebe nede...
Devamını Oku
