BİR DÜNYA KÖŞESİ KONUĞUMUZ:GÜRKAN ULUÇHAN

featured
Google'da Abone Ol
0
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Konuk: Gürkan Uluçhan Sordu: Saliha İnan Cevapladı: Gürkan Uluçhan

Bir Dünya Köşesi’nde bu kez yolumuz Lefkoşa’ya, hukukun ciddiyetiyle korkunun, sürrealizmin ve müziğin büyülü dünyasını aynı potada eriten bir kaleme düşüyor. Yaklaşık çeyrek asırdır avukatlık yapan, yayımlanmış dokuz kitabında farklı türlere hayat veren ve üretmeyi varoluş biçimi olarak gören Gürkan Uluçhan ile yaşamın, kayıpların, hayallerin ve içimizdeki çocuğun izini sürdük.

1. Bir Dünya Köşesi’ne hoş geldiniz; bizlere biraz kendinizden bahseder misiniz?

Ben Gürkan Uluçhan. Kıbrıslıyım. Avukatım, yazarım ve hayatın farklı alanlarında üretmeyi seven biriyim. Lefkoşa’da yaşıyorum. Yaklaşık 25 yıldır hukuk dünyasının içindeyim. Yayımlanmış dokuz tane kitabım var. Şiir, sürrealist novella, polisiye roman, ergen kitabı, korku romanı, psikolojik aşk romanı, gotik korku öyküleri gibi türlerde eserler verdim. Mesleğim bana insanları, hayatı ve insan ilişkilerinin bazen ne kadar karmaşık olabileceğini yakından gözlemleme fırsatı verdi. Ancak içimde her zaman başka dünyalara açılan bir kapı vardı: edebiyat, sinema ve müzik. Özellikle korku edebiyatına ve sinemasına büyük bir tutkum var. Üretmek benim için bir uğraştan çok, kendimi ifade etme biçimi. Bir hikâye yazmak, bir şarkının sözlerini oluşturmak ya da zihnimdeki bir fikri somutlaştırmak… Bunların hepsi benim için aynı heyecanın farklı biçimleri.

2. Hayatınızda sizi en çok etkileyen veya dönüm noktası olan bir an var mı? Bu an, bugün olduğunuz kişiyi nasıl şekillendirdi?

Sanırım benim dönüm noktam, dokuz yaşındayken korku sinemasıyla tanışmam oldu. O zamanlar İngiltere’deydim. Ailemden gizlice Alfred Hitchcock’un Sapık filmini izlemiştim. Dokuz yaşındaki bir çocuğun böyle bir filmden ne kadar etkilenebileceğini tahmin edebilirsiniz. Film beni öylesine etkilemişti ki ailem durumu fark edince, beni korku filmlerinden uzak tutamayacaklarını anlayıp en azından birlikte izlemeye karar verdiler. Böylece on yaşımdayken annemle birlikte Halloween filmini izledik. Küçük bir ayrıntı vereyim: Annem korku filmlerini hiç sevmez ve filmden benden daha fazla etkilenmişti. Sanırım o gece ailem için de benim korku sineması tutkumun geçici bir heves olmadığı anlaşılmış oldu!

Ortaokul yıllarında Stephen King ile tanışmam ise bu ilgiyi bambaşka bir boyuta taşıdı. Sinemanın görsel dünyasından edebiyatın sınırsız hayal gücüne geçiş yaptım. Bugün geriye baktığımda, o filmlerin ve kitapların yalnızca korkmayı değil, hayal etmeyi de öğrettiğini düşünüyorum. Atmosfer kurmayı, ayrıntılara dikkat etmeyi, sıradan görünen şeylerin arkasındaki tuhaflığı keşfetmeyi sevdim. Belki de bugün yazdığım hikâyelerin, romanların ve şarkıların ilk tohumları o dokuz yaşındaki çocuğun zihninde atılmıştı. Kısacası, bazı çocuklar masallarla büyür; ben biraz da katiller, hayaletler ve Stephen King ile büyüdüm.

3. Hayatta karşılaştığınız en büyük zorluk neydi ve bu zorluğun üstesinden gelirken edindiğiniz en değerli ders ne oldu?

Hayatımda karşılaştığım en büyük zorluklar hep kayıplarla ilgili oldu. Üstelik kayıp dediğimiz şey her zaman ölümle gerçekleşmiyor. Bazen bir insanın hayatınızdan çıkması, bir ayrılık ya da bir daha eskisi gibi olamayacağınızı bilmek de ölüm kadar acı verebiliyor. Babamı ve abimi kaybettim. Hayat arkadaşım olarak gördüğüm, birlikte bir gelecek hayal ettiğim insanla yollarımızı ayırdım. Bir de belki bazılarına tuhaf gelebilir ama evladım gibi gördüğüm kedimi kaybettim. Her biri hayatımda farklı bir boşluk bıraktı.

Zamanla şunu öğrendim: Acıdan kaçmak her zaman mümkün değil ama onunla ne yapacağımıza bir ölçüde karar verebiliyoruz. Ben her kaybın ardından içimde birikenleri yazıya dönüştürdüm. Bazen bir şiire, bazen bir öyküye, bazen de bir şarkıya… Yazmak benim için bir tür iyileşme biçimi oldu. Acıyı ortadan kaldırmadı elbette ama ona başka bir şekil verdi. Belki de insanın elinden giden şeyleri geri getirmesi mümkün değil; fakat onlardan geriye kalan duyguları bir esere dönüştürmesi mümkün. En değerli dersim şu oldu: İnsan her kayıptan sonra biraz değişiyor ama bu değişim mutlaka kötüye doğru olmak zorunda değil. Bazen kırıldığımız yerlerden yeni hikâyeler filizleniyor.

1795175109629432978

4. Geleceğe dair en büyük hayaliniz veya gerçekleştirmeyi çok istediğiniz bir proje var mı? Bunu bizimle paylaşır mısınız?

En büyük hayalim, bir gün üretmenin hayatımın merkezine yerleşmesi. Avukatım ve oldukça yoğun çalışıyorum. Yaklaşık 25 yıldır edebiyatla, müzikle ve diğer yaratıcı projelerle mesleğimden arta kalan zamanlarda ilgilendim. Artık zamanımı üretmeye ayırabildiğim, yazmanın ve yaratmanın bir meslek hâline geldiği bir hayat hayal ediyorum.

Bir diğer büyük hayalim de kitaplarımın görsel dünyaya taşınması. Yazdığım romanların sinema ya da televizyon projelerine dönüşmesini, karakterlerimin sayfalardan çıkıp kendi hayatlarını yaşamalarını çok isterim. Müzik de bu hayallerimin önemli bir parçası. İlk kitaplarımda yer alan şiirlerimi ve öykülerimi şarkılara dönüştürdüm. Farklı türlerde, Türkçe ve İngilizce şarkılar üretiyorum. Bunların sevdiğim ve değer verdiğim sanatçıların sesinden hayat bulmasını çok isterim. Aslında hayalim sadece kitap yayımlamak ya da şarkı yapmak değil; ortaya koyduğum eserlerin başka insanlara ulaşması, onlarda bir duygu uyandırması ve benden bağımsız bir hayat kazanması.

5. Eğer bir mesajınızla tüm dünyaya ulaşma şansınız olsaydı, insanlara ne söylemek isterdiniz?

Bazen, bazı insanlara karşı kızgın olduğum zamanlarda kendi kendime tekrarladığım şeyleri tekrarlardım. İnsanlara önce birbirlerine karşı biraz daha anlayışlı olmalarını söylerdim. Çünkü herkesin dışarıdan göremediğimiz bir hikâyesi, taşıdığı bir yükü ve kimseye anlatamadığı bir mücadelesi var. Birbirimizi yargılamakta çok hızlı, anlamakta ise ne yazık ki çok yavaşız. Oysa hayat, birbirimizin hayatını zorlaştırmak için oldukça kısa.

Bir de insanlara, içlerindeki çocuğu kaybetmemelerini söylerdim. Merak etmeyi, hayal kurmayı, üretmeyi ve gerektiğinde yeniden başlamayı bırakmasınlar. Yaş almak kaçınılmaz ama ruhun emekli olması gerekmiyor.

Bu samimi ve derinlikli sohbet için Gürkan Uluçhan’a yürekten teşekkür ediyor; kaleminin, müziğinin ve üretme tutkusunun yeni eserlerle çok daha geniş kitlelere ulaşmasını diliyoruz. Bir Dünya Köşesi’nde yeni dünyalarda buluşmak üzere…

Reklam
BİR DÜNYA KÖŞESİ KONUĞUMUZ:GÜRKAN ULUÇHAN
0
Haber Bülteni
Bültenimize Katılın

Türkiye Aktüel Haber Bültenine Ücretsiz Abone Olabilirsin

Yeni eklenen makalelerimizden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini şimdi başlat.

Abone olarak Gizlilik Politikası metnini kabul etmiş olursunuz. İstediğiniz zaman abonelikten çıkabilirsiniz.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

0/30 karakter

Giriş Yap

Türkiye Aktüel ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!