Güvenden konfora yolculuğumuz.Bazen insan, bugünün içinde dururken fark etmeden geriye dönüp bakar. Bazı duygular ağır gelmeye başlar. İşte tam da böyle anlarda, geçmiş yalnızca hatıra olarak değil, bir ölçü olarak çıkar karşımıza.Bir zamanlar kapılar kilitlenmezdi. Çünkü korkudan önce güven vardı....
Devamını OkuArtık mesafeler değil, hisler uzak. İnsan bunu fark ettiğinde, mesafenin sandığı kadar somut bir şey olmadığını anlıyor. Çünkü uzaklık bazen tam da temasın içinde gizleniyor. Yan yana durmak, aynı yerde bulunmak ya da aynı zamanı paylaşmak bir yakınlık hissi yaratmaya...
Devamını OkuDünya büyük bir karmaşaya doğru gidiyor. Gözümüzün önünde, adım adım, kaosa sürükleniyor. Güçlünün güçsüzü ezdiği bir zamanın içindeyiz. Bunu yaparken de en çok kirlettikleri kavramların arkasına saklanıyorlar: barış, insan hakları, medeniyet. Kelimeler tertemiz; yapılanlar ise kanlı, acımasız ve hesaplı.Bugün insanlık...
Devamını OkuNormalleştirilen her adaletsizlik, yarının kuralıdır. Bir dünyada adaletsizlik ancak normalleştirildiği ölçüde kalıcı olur. Bugün tanık olduğumuz şey de tam olarak budur: Gücün, hukukun yerine geçmeye zorlandığı bir eşik. Seçimle gelmiş bir devlet başkanının, başka bir devlet tarafından zorla alıkonulacağı, yargılanacağı...
Devamını OkuKutsala Dokunmak Cesaret Değildir.Son zamanlarda sosyal medyada dolaşan bazı videoları, paylaşımları ve “akım” diye sunulan içerikleri izlerken insanın aklına şu soru düşüyor: Biz gerçekten düşüncelerimizi mi ifade ediyoruz, yoksa kutsal olanı incitmenin kolaylığına mı sığınıyoruz? Çünkü ekranda görünen şey bir...
Devamını OkuBunu bir şikâyet olarak sormuyorum. Ne bir sitem ne de bir isyan bu. Bu, içimde bir süredir sessizce büyüyen bir fark edişin kelimelere tutunma hâli. Çünkü yaşamın; çalışmakla dinlenmek arasına sıkıştırılmış, tekrar eden bir döngüden ibaret olamayacağını içimde bir yerde...
Devamını OkuBeklemek, çoğu insanın sandığı gibi durmak değildir. Dışarıdan bakınca zaman sadece akıyormuş, sen de o akışın ortasında sabit duruyormuşsun gibi görünür. Oysa beklemek, içine kapanmış ama kendi içinde sürekli çalışan bir süreçtir. Sessizdir ama boş değildir; durağan görünür ama içten...
Devamını OkuBazı anlar vardır; insan kendi içine doğru, kimsenin bilmediği bir yola yönelir. Dışarıdan belli olmaz, yüzünde bir değişiklik yoktur, konuşması aynı, yürüyüşü aynı… ama içeride hafif bir kıpırtı belirir. Adını koymak zor bir kıpırtı. Sanki yıllardır kapalı duran bir kapı,...
Devamını Okuİnsan bazen bir kapı aralığında yaşar. Ne içeri girer ne dışarı çıkar. Ne kalanlardan olur ne gidenlerden. Ait olmanın sıcaklığını değil, ait hissedememenin soğukluğunu taşır üzerinde. Sanki her yere biraz uzaktır, biraz da fazla yakındır. Aradaki o tuhaf çizgi insanın...
Devamını Okuİnsan en çok kendi gerçeğinden uzaklaşır. Çünkü en kolay saklanan, dışarıya değil, kendine ait olandır. Kimse “neden böyle yaptın?” diye soramaz. Kimse elini masaya vurup gerçeği yüzüne çarpmaz. İnsan, kendi içinde kurduğu o sessiz odada hem suçlayan kişidir hem savunma...
Devamını OkuYanlışı alkışlayan bir toplum, aslında kendi çürümesine alkış tutar. Çünkü yanlışın alkışı, yalnızca bir eylemin değil, bir bilincin teslimiyetidir. İnsan, doğası gereği yanılabilir. Fakat yanlışı doğruya tercih ettiği anda artık yalnızca yanılmamış, yitmiştir. Günümüz insanının en büyük kaybı budur. Doğruyu...
Devamını OkuBir Sessizlikte Kendini Bulmak.Bazen öyle anlar olur ki, her şey bir anda anlamını yitiriverir. Hava birdenbire kararır, ama bu bildiğimiz akşam karanlığı değildir. Dünyanın rengi solar, sanki hayat bir siyah-beyaz fotoğrafa dönüşür. Gördüklerimiz aynıdır belki, ama artık onlara nüfuz edemeyiz....
Devamını OkuZamanın KapısındaZamanın kapısında durduğumuzda, geçmişin sessizliği içimizde yankılanır. Bir düşünceye dokunuruz, bir cümlede kayboluruz. Ve o anda fark ederiz: Zaman dediğimiz şey, yalnızca saatlerin akışı değildir; düşüncenin içinde saklanan bir hatıradır. İşte o hatıraya açılan kapının adı felsefedir.Ben felsefeyi hep...
Devamını Okuİnanç… Belki de insanın elinde kalan son sessiz güç. Ne tam bir umut, ne de kör bir teslimiyet; ikisinin arasında duran, kalbin derinlerinden gelen bir çağrıdır. İnsan, bazen hayatın karmaşasında yönünü kaybeder, bazen kendi gölgesini bile tanıyamaz. İşte o anlarda,...
Devamını OkuYokluğumun Var Ettiği BenKonuşmak, çoğu zaman bir zorunluluk gibi dayatılır insana. Bir nehir yatağına çakılı taş misali, sürekli aşınmaya, yontulmaya razı olmamız beklenir. Sessizlik ise yanlış anlaşılır; ilgisizlik, zayıflık ya da kaçış sanılır. Oysa benim suskunluğum, yılların biriktirdiği kırgınlıkların, hayal...
Devamını OkuAlgoritmalar mı, Akıl mı?Bir çağın içindeyiz: hızın, verinin, otomasyonun ve hesaplanabilirliğin kutsandığı bir çağ. Her şey ölçülebilir, tahmin edilebilir, optimize edilebilir hale geldi. Ama ya hakikat? O da bu sistemin içine sığar mı? Yoksa hâlâ, insan aklının, vicdanının ve sezgisinin...
Devamını Okuİyi Hayatın Peşinde miyiz, Yoksa Beğeni Avında mı?Düşünün, Aristoteles bugün yaşasaydı, elinde bir defterle Taksim Meydanı’nda ya da Times Meydanı’nın neon ışıklarının altında dolaşsaydı, ne derdi? Atina’nın çarşısından fırlayıp gelen bu filozof, modern dünyanın karmaşasına bakar ve muhtemelen “Bu neyin...
Devamını Okuİnsan Hayatı Sistemle Sınırlanamaz Postmenopozal osteoporoz… Kağıtlara yazılan bu kelime, benim için sadece bir hastalık tanısı değil, aynı zamanda hayatımın bir ritminin de ölçüsüydü. X Hastanesi’nden aldığım rapor, tedavime başlamam için bir anahtar olmalıydı. Ama raporda, doğru olması gereken M81.08...
Devamını Oku
