Gecenin kollarında, içimdeki şehir uyanır.Yalnızlık, bir gece gökyüzünün sakin ışığı gibidir. Dünya sessize büründüğünde, o ışık seni içindeki bir şehre taşır. Sokakları anılarınla çizilmiş, çatıları hayallerinle örtülü, gölgeleri korkularınla dokunmuş bir şehir. O şehir, sadece sana aittir; ne bir yolcu...
Devamını OkuHüzün, hayatın sessiz defterine düşen en derin satırdır. Ne tamamen karanlıktır, ne de tamamen ışık. Bir gölge gibi yürür insanın ardında; görünmez ama hissedilir, sessizdir ama konuşur. Gün gelir ansızın kapıyı çalar, gelir hiç beklenmedik bir anda içeri süzülür. İnsan...
Devamını OkuKendime sık sık soruyorum: Neden hep kendimizi en sona bırakıyoruz? Hayalleri, duyguları, istekleri hep bir “sonra”ya erteliyoruz. Sanki o “sonra” her şeyi çözecekmiş gibi. Seveceğiz, affedeceğiz, başlayacağız sanıyoruz. Ama geriye dönüp bakınca anlıyorum: O “sonra” diye bir yer yok.Hayat, kendi...
Devamını OkuDil bozuldu mu, belleğimizde sessiz bir yara açılır. Bana hep küçük ama kıymetli bir emanet gibi gelir dil: korunması gereken bir hazine. Eksildikçe değerini hissettirir, elden ele güçlenir. Ama bugün çağın hızında kelimeler küçülüyor, cümleler yoruluyor. Paket gibi tüketiliyor. Bu...
Devamını Oku“İnsan olmak, sadece duymak değil; duyduğunu taşımaktır.”İnsan olmak, yalnızca düşünmekle değil, hissetmekle ve bu hissi eyleme dönüştürmekle anlam kazanır. Vicdan, içimizde sessizce konuşan bir rehberdir; ama onu sadece duymak yetmez. Onu yaşamak gerekir. Sorumluluk, bu içsel sesi dış dünyaya taşıyan...
Devamını Oku"Siz, benim özlemin sessizliğindeki en derin duamsınız."Hayat siz olmadan tam değil; her anın anlamı, sizin varlığınızla tamamlanıyor. Yanımda olmasanız da sizi düşündükçe kalbim ısınıyor, özlemim bir bahar dalında filizlenen umut gibi büyüyor. Mesafeler ne kadar uzak olursa olsun, yüreğimde sizinle...
Devamını OkuHayat bazen bir rüzgâr gibidir; adı yoktur, yönü belirsizdir, ama bir şekilde her varlığın içinden geçer. Bu rüzgârın içinde küçük bir harita saklıdır. Harita deyince akla yollar gelmesin. Burada çizgiler değil, beklenmiş sessizlikler vardır; köşelerde yer imi gibi kalmış “henüz”ler...
Devamını OkuKırıklarla, eksiklerle ve umutla örülmüş bir varoluş: İşte hayat tam da budur.Hayat, bazen bir tablo gibi karşımıza çıkar; kimi zaman parlak renklerle dolup taşarken, kimi zaman gri tonların ağırlığı altında ezilir. Gökyüzü, umut dolu maviliklerden bir anda kasvetli bir griye...
Devamını OkuUyumun Sessiz Ritmi "Evrenin her anı, kendi içinde bir döngü oluşturur; her bir adım bir diğerine bağlanır, her dönüş yeni bir başlangıçtır. Bunu fark etmek, evrenin ritmine direnmeden, onunla uyum içinde dans etmektir. Ve artık anlıyorum ki, her şeyin bir zamanı...
Devamını Oku“Hiçliğin eşiğinde durduğunda anlarsın: var olmak, bazen hiçbir yere ait olmamayı kabullenmekle başlar.”Zaman zaman, gün doğmadan önceki o gri aralıkta uyanıyorum. Ne sabaha aitim, ne geceye. Sanki görünmez bir el, beni her şeyin kıyısında tutuyor. Ne tam içindeyim dünyanın, ne...
Devamını OkuTarih boyunca insanlar neden hep "düşünen bir varlık" olarak tanımlandı? Acaba varlığımızın tek ölçüsü gerçekten akıl mı? Bence bu tanım, insan olmanın tam deneyimini yansıtmıyor; asıl derinlik, hissetmek ve sorumluluk almakta yatıyor.Kendi düşüncem, Descartes’in “düşünüyorum, öyleyse varım” sözünden bir adım...
Devamını OkuHer Merhaba Bir Veda TaşırVarlık bir nefesle başlar; veda ise o nefesin son hecesinde saklıdır. İkisinin arasında geçen zaman, insanın bütün yolculuğunu belirler. Doğarken dünyaya attığımız ilk bakış, aslında hem bir “merhaba” hem de içimizde çoktan başlamış bir vedanın işaretidir....
Devamını OkuBir saat düşünün; zamanı göstermiyor. Akrebi durmuş, yelkovanı donmuş. Geçmişle gelecek arasında bir yerde kalakalmış. Her gün aynı saati gösteriyor; o kırık, unutulmuş zamanı. Ama belki de tam da bu yüzden en gerçek zamanı o yaşıyor. Çünkü bazı anlar vardır...
Devamını OkuHayaller, Umut ve YolculukHayat uzun ve dalgalı bir deniz gibi… Bazen sakin, bazen fırtınalı. Benim için de öyle oldu; iyi zamanlarım oldu, puslu zamanlarım oldu. Ama uzun zamandır fark ettim ki, puslu olan günler bile bir armağan taşıyor. Belki hemen...
Devamını OkuHayat her zaman yanımızda gülümseyen insanlarla dolu değildir; kimi zaman yolumuzu keser, kimi zaman bilmeden sınavımız olur. O anların öfkesiyle, “Neden ben?” diye sorarız kendimize. Meğerse cevap, zamanla saklandığı yerden çıkacak bir armağandı.Hayatın denklemi böyle kurulur: Bazen bir artıyı bulabilmek...
Devamını Okuİnsanın varlığı, belki de önce bir sessizlikten doğdu. Ana rahminde, kalp atışlarının ritmi dışında hiçbir sesin olmadığı karanlık bir denizde büyüdük. Orada bizim tek dilimiz, suskunluğumuzdu; tek bağımız, hislerimizdi. Doğduğumuzda ise ilk çığlığımızla sessizliği bozduk dedik. Belki de o andan...
Devamını OkuSessizliğin İçindeki İnsan Bazen insan, kalbinde bir boşluk hisseder. Öyle bir boşluk ki, sessizliğin derinliğinde yankılanır, ince bir sızı gibi dokunur ruhuna. Bu sızı, can yakmaktan çok, varoluşun en hassas köşelerine dokunan bir his gibidir. İnsanlardan uzak bir sessizliğin içinde,...
Devamını OkuBir defterin son satırında kendini bulmak Bazen düşünüyorum da… Hayatım boyunca herkese yetişmişim. Kim ne zaman düşse koşmuşum, kim bir damla umut istese avuçlarıma doldurmuşum. Birinin derdi, kendi derdimden önce gelmiş; başkalarının yaralarını sararken kendi kanayan yerlerimi görmezden gelmişim. Ama...
Devamını Oku
