İçimdeki Sorgu
Bazen yalnız kalıp dünyaya bakıyorum. Haritalara, haber başlıklarına, liderlerin sözlerine… İçimde tuhaf bir boşluk beliriyor. Sanki dünya yavaş yavaş birbirine güvenmeyi unutuyor. Ve ben kendime soruyorum: Bu boşluk, sadece dışarıda mı, yoksa içimde de var mı?
Eskiden gerilim daha açıktı. Cepheler belliydi, düşman belliydi. Şimdi büyük savaşların gölgesi var ama kendisi görünmüyor. Yine de her yerde bir tedirginlik dolaşıyor. Devletler birbirine kuşkuyla bakıyor, insanlar temkinli. Peki ya ben? Ben bu tedirginliği içimde nasıl taşıyorum? Kendi güvenimi, kendi vicdanımı koruyabiliyor muyum?
Büyük devletler güç biriktiriyor. Ordularını büyütüyor, teknoloji yarışına giriyor, yeni ittifaklar kuruyor. Ama garip olan şu ki; güvenlik arayışı çoğu zaman daha büyük güvensizlik yaratıyor. Düşünüyorum. Ben de kendimi korumak için sınırlar örüyor muyum kendi içimde? Korkularımı bastırıyor, vicdanımı susturuyor muyum? İnsanlık korku ile mi yönetiliyor, yoksa ben mi kendi korkularımla yönetiyorum kendimi?
Ve bu korku sadece dışarıdan gelmiyor. İçimde de sızıyor. İnsanlara, dünyaya, geleceğe dair kuşkularım büyüyor. Güven azalıyor, vicdan zayıflıyor. Vicdan dediğim şey sadece bir fikir değil; bana yol gösteren bir ışık. Ama bazen o ışığı kaybettiğimi hissediyorum.
Güven yeniden kurulabilir mi, diye soruyorum kendime. Bu sorunun cevabı belki dışarıda değil, benim içimde. İnsanlar birbirine kuşkuyla bakmayı bırakmadığı sürece dünya korku üretecek. Ben kendi içimde kuşkuyu bırakmazsam, vicdanımı beslemezsem, benim dünyam da korku ile dolacak.
Belki mesele sadece güç dengeleri değil. Belki mesele, benim içimde vicdanın hâlâ ayakta kalması. Savaşlar ve stratejiler geçici, ama vicdan ve güven ihtiyacı kalıcı. Bunu unutursam, geriye yalnızca güç ve korku kalır. Oysa kendi iç dünyamı sadece korku ile yönetemem.
Ve bazen kendi kendime soruyorum: Dışarıdaki savaşlar, içimdeki kuşkular bunlar birbirini besliyorsa, ben kendi tarihimi tekrar mı yazıyorum? Yoksa hâlâ içimde hem korkuyu hem vicdanı hem de umudu bir arada tutmanın yolunu bulabilir miyim? Çünkü güven kaybolduğunda, geriye yalnızca boş bir güç kalır.
