Sevginin Tanımsızlığı
Sizce herkesin kendini görebileceği, yüreğini örtebileceği, vicdanın öze ve hakikate doğru kanat çırparken buluştuğu ortak bir tanımı var mıdır?
Sevgi, tanımını yeryüzündeki insan sayısının zihnindeki tasarımdan alır. Bu tasarım, sevginin tanımını sonsuzlukla yarıştırır. Her insan, kendi penceresinden bir başka pencere açar; yaşamı için bulmak istediği ölümsüzlüğü bakışıyla sevgiye sunar. Sevgi, insanın yaratılış izidir. Bu izin getirisinin birliğidir. Bu izden ayrı düştüğünde insan hastalanır, yaralanır ve yaralamaya başlar. Yaralarından, yaratıcının kendine duyduğu sevgiyi gördüğünde bu ize daima başını yaslayarak, yaşamın içinde yeni bir yaşam yaşayarak hakikate ulaşır.
Sevgiye karşı savunmada kalmaya, ona savaş açmaya kalktığımızda; yol kenarında bir taşın üzerinde çiçek açtığını gördüğümüzde bu çabanın sonuçsuz kalacağını anlarız. İnsan, sevgiye karşı savunmasızdır. Peki, her insanı sevgi iyileştirir mi? Her hastalığın ilacı olmadığı gibi sevgi de her insanı iyileştirmez; fakat insanın içindeki iyiliğe ulaşabilmesi için sevgiye gereksinimi vardır.
