Çağımızın en büyük eksikliği teknoloji değil, bilgi değil, imkân da değil… En büyük eksikliği karakterdir. Çünkü karakterin zayıfladığı yerde güven kaybolur, güvenin kaybolduğu yerde ise ne dostluk kalır ne de huzur.
Bugün insanlardan beklenen; güçlü görünmek değil, müstakîm olmaktır. Dosdoğru bir hayat yaşayabilmektir. Eğilip bükülmeden, rüzgâra göre yön değiştirmeden, menfaat uğruna doğrularından vazgeçmeden yaşayabilmektir.
Bize düşen sâbitkadem olmaktır. Yolumuz hak ise, doğruluğundan eminsen, her fırtınaya rağmen o yolda yürümeye devam etmektir. Çünkü sebat, davaların en büyük gücüdür.
İnsan, râsih olmalıdır. Kökleri sağlam bir çınar gibi inancına, ahlâkına ve değerlerine sımsıkı sarılmalıdır. Dün başka, bugün başka konuşanların değil; sözü özü bir olanların arkasından gidilir.
Hayatın yükü ağırlaştığında metin olabilmek gerekir. Zorluklar karşısında yılmayan, iftiralar karşısında sarsılmayan, hak bildiği yoldan dönmeyen insanlar tarihe iz bırakmıştır. Çünkü sağlam karakter, makamdan da servetten de daha değerlidir.
Kalplerimizi müstahkem bir kale gibi inşa etmeliyiz. Kin, öfke, haset ve çıkar hesapları bu kaleye girmemelidir. Vicdanını koruyabilen insan, dünyadaki en büyük servete sahiptir.
Her zaman hakperest olmalıyız. Kimin söylediğine değil, ne söylediğine bakmalıyız. Doğruyu dostumuz da söylese, rakibimiz de söylese kabul edebilmeliyiz. Aynı şekilde yanlış, en yakınımızdan gelse bile ona yanlış diyebilmeliyiz. İşte adalet budur.
Bir de hakşinas olmak gerekir. İyiliği unutmayalım, emeğe saygı duyalım, vefayı hayatımızın merkezine koyalım. Nankörlük, insanın karakterini aşındıran en büyük hastalıklardan biridir.
Dilimiz râstgû, yolumuz râstrev olsun. Yalanın kısa vadeli kazancı olabilir; ama doğruluğun kazancı hem dünyada hem ahirettedir. İnsan, doğru sözlü olduğu kadar güvenilir olur.
Vefakâr olalım. Ailemize, dostlarımıza, milletimize ve değerlerimize sahip çıkalım. Zü’l-emânet olalım; bize emanet edilen her görevi hakkıyla yerine getirelim. Emanete sadakat, büyük insanların ortak vasfıdır.
Ve en önemlisi, merd olalım. Adam gibi adam olalım. Mertçe yaşayalım. Menfaat karşısında eğilmeyelim, makam uğruna şahsiyetimizi satmayalım. Çünkü insanı yücelten koltuğu değil, karakteridir.
Toplum olarak yeniden ayağa kalkmak istiyorsak önce kendimizi düzeltmeliyiz. Elif gibi dimdik duran, sözü özü bir, güven veren, adaletli, vefalı ve dosdoğru insanlar çoğaldıkça; ailemiz güçlenecek, toplumumuz güçlenecek, devletimiz güçlenecektir.
Bugün kendimize şu soruyu soralım: Müstakîm miyiz, yoksa rüzgâra göre yön değiştirenlerden mi? Cevabımız, yarın nasıl bir toplumda yaşayacağımızı belirleyecektir.
Sağlıcakla kalın.
