Acının İsmi Var, Tarifi Yok!
Fiziki bir acıyı hissetmemek için, tedavi yapılırken kullanılan anestezi aslında acıyı yok etmez sadece hissetmemizi engeller.
Son günlerde yaşanan olaylar çok ağır ve bu ağırlık hissi her birimizin omzunda artık. Her çocuk, geleceğimizin parlayan yıldızı, aydınlık yüzü ve gülümseyen gözleri. Toplum olarak onları korumak ve zarar görmelerinin önündeki gerekli önlemleri almak asli görevimiz fakat bunu bilmek yeterli gelmiyor her zaman. Uygulamak için çaba sarfetmek ve sonuç alana kadar ısrarcı olmak gerekli.
Dijital Medya Araçlarının Duygulara Etkisi
Acıyı yok etmeyen ama hissettirmeyen anestezi gibi, dijital dünyada vakit geçiren ve giderek hissizleşen bireylerde de dijital bir anestezi etkisi oluştuğu gözlenmektedir.
Ekranlar hissedilen duyguların tanımlanması ve açığa çıkarılması noktasında sınırlılıklar yaratmaktadır. Uzun süre bakılan, kaydırılan kısa ve anlık görüntü, videoların duygu değişimi çok hızlı ve değişken olduğu için his de açığa çıkamadan görünmez hale gelmektedir.
Derinleşemeden Yok Olan Duygular!
Ekranın karşısındaki bireyler, kişinin ne düşüneceğini, neye güleceğini ve nasıl tepki vereceğini belirleyen bir dünyanın da içine girmiş bulunmaktadır. Özellikle dürtü kontrolünü sağlamakta zorluk çeken ve karar verme mekanizması henüz gelişmeyen çocuklarda; bir video izlerken ya da bir oyun oynarken tepkisizleşen, sabırsızlaşan, acımasızlaşan ve birçok olumsuz duyguyu hızlıca yaşama gibi duygu durum bozuklukları ortaya çıkabilmektedir.
Özetle;
Düşünmeyen, sorgulamayan, değerlendirmeyen ve hisleri uyuşmuş bir gençliği şekillendiren bu sistemin karşısında, doğru ve sağlıklı iletişim halinde bir aile yapısı devam ettirmeli ve toplumu oluşturan her yapı taşı ile bunu birlikte başarmalıyız.
Neslin ekran başında değil, hayata karışarak, kendi düşünceleri ile hareket etmeleri için; ilgili, şefkatli ve doğru iletişim bağlarıyla büyüyecekleri bir ortam hazırlamak, onların yalnızlaşmasını engelleyecek ve bunun sonucunda ise duygularını tanıyarak doğru ifade etmelerini ve dijital dünyanın olumsuz etkilerinden kaçınmayı sağlayacaktır.
“Çocuklar ne izliyor? sorusuna, izledikleri onları ‘kim’ yapıyor? sorusunu eklemenin vakti gelmedi mi?”
