HALKIN KÜRSÜSÜ

İşçinin, emeklinin ve yoksulun sesi

BİZ BU ÜLKENİN YÜKÜNÜ TAŞIYORUZ, PEKİ NEDEN GEÇİNEMİYORUZ?

Bir ülkede işçi sabahın karanlığında evinden çıkıyor, akşamın karanlığında evine dönüyorsa; emekli yıllarca çalışıp ömrünün sonunda pazarın kapanmasını bekleyerek ucuz sebze meyve almaya çalışıyorsa; bir anne çocuğunun istediği bir şeyi alamadığı için başını önüne eğiyorsa burada durup düşünmek gerekir.

Biz kimin için çalışıyoruz?

Alın teri döken işçi ay sonunu getiremiyor. Yıllarca prim ödeyen emekli geçim mücadelesi veriyor. Asgari ücretle çalışan vatandaş kira, fatura ve mutfak masrafı arasında sıkışıp kalıyor.

Peki, bu insanların suçu ne?

İşçi lüks istemiyor, emeğinin karşılığını istiyor. Emekli ayrıcalık istemiyor, insanca yaşamak istiyor. Yoksul yardım dilenmek değil, onurlu bir hayat sürmek istiyor.

Bir çocuğun beslenme çantasını doldurabilmesi lüks olmamalı. Bir emeklinin torununa harçlık verebilmesi hayal olmamalı. Bir işçinin maaşını aldığı gün borçlarını düşünmek zorunda kalması kader olmamalı.

Biz burada kimseye düşman değiliz. Biz emeğin, adaletin ve insan onurunun yanındayız.

Bu köşede işçinin sesini, emeklinin feryadını, dar gelirlinin derdini yazacağız. Soracağız, sorgulayacağız ve gerektiğinde en yüksek sesle konuşacağız.

Çünkü susarsak sorunlar görünmez olur. Yazarsak, konuşursak ve birlikte ses çıkarırsak değişim için bir kapı açılır.

Unutulmasın: Bir ülkenin gerçek zenginliği, en güçlülerinin ne kadar kazandığıyla değil, en zor durumda olanlarının nasıl yaşadığıyla ölçülür.

Biz güçlülerin değil, sesi duyulmayanların kalemiyiz.

HALKIN KÜRSÜSÜ

İşçinin, emeklinin, yoksulun ve halkın yanında…